Gnejsy gierałtowskie są bardziej zróżnicowane: są to najczęściej gnejsy drobnoziarniste, cienkolaminowane lub bez laminacji, niekiedy pręcikowe.
W seriach gnejsowych, poza różnymi odmianami tych ostatnich występują amfibolity, w gnejsach gierałtowskich również eklogity, granulity, a w okolicach Bielic również gnejsy amfibolowe oraz tonality.
W północnej części metamorfiku Lądka–Śnieżnika wyróżnia się strefę Złoty Stok–Skrzynka o skomplikowanej budowie (mylonity, kataklazyty, hornfelsy).
Metamorfik lądecko-śnieżnicki buduje podłoże Gór Złotych, Gór Bialskich, Masywu Śnieżnika (wraz z Krowiarkami) w Sudetach Wschodnich oraz fragmentu Kotliny Kłodzkiej w Sudetach Środkowych.
Nowa, proponowana regionalizacja tektoniczna Polski łączy metamorfik Lądka i Śnieżnika z metamorfikiem bystrzycko-orlickim w jednostkę o nazwie „kopuła orlicko-śnieżnicka” (dawniej „metamorfik orlicko-kłodzki” lub „kopuła kłodzko-orlicka”)Regionalizacja tektoniczna Polski 2011, KNG PAN [dostęp 2013-05-18]. Kopuła orlicko-śnieżnicka jest najdalej na pn.-wsch. wysuniętym fragmentem Masywu Czeskiego. Np. amfibolity budujące kopułę orlicko-śnieżnicką dostarczają informacji na temat wieloetapowej ewolucji tej struktury. Amfibolity mają skład bazaltów toleitowych, nisko-Ti toleitów i alkalicznych bazaltów.