Rutkowska: Corelli Arcangelo, [w:] Encyklopedia muzyczna PWM, cz. bigraficzna t. 2, Kraków 1973., a następnie powrócił do ojczyzny – Rzymu. W papieskim mieście był skrzypkiem w kościołach. W 1679 r. Teatr Muzyczny wykonał operę Bernarda Pasquiniego Dov'e amore è pietà, gdzie Corelli występował w roli pierwszego skrzypka i kapelmistrza. Od 1680 r. brał udział w wykonaniach oratoriów przy kościele św. Marcelina. Na początku pobytu w Rzymie Corelli uczył się kontrapunktu u Mattea Simonellego, co wpłynęło na jego twórczość kompozytorską.
W 1681 r. Corelli opublikował Sonaty triowe dedykowane królowej Szwecji Krystynie I Wazie, która mieszkała już wtedy w Rzymie. Kompozytor uczestniczył w koncertach organizowanych w jej rezydencji. W rok później grał w kościele św. Ludwika jako kierownik zespołu dziesięciu skrzypków (do 1708). Drugim skrzypkiem w tym zespole był uczeń Corellego Matteo Fornari, z którym najprawdopodobniej łączyła go więcej niż przyjaźń przez prawie 20 lat. Na tej właśnie podstawie spekuluje się, iż Corelli był osobą homoseksualną. W świetle współczesnych badań spekulacje te okazały się bezprzedmiotowe. W czasach Corellego tego typu wiadomości były jednym z najbardziej rozchwytywanych tematów przez plotkarzy. Było to bardzo niewygodne dla Corellego, dlatego ten wyjechał na pewien czas do Niemiec.