Temperatura kąpieli musi być na tyle wysoka, by w jej czasie powierzchnia przedmiotu podniosła się ponad temperaturę przemiany austenitycznej. Hartowanie ślepe – hartowanie poniżej wartości temperaturowej właściwej dla nawęglania – zatem – hartowanie bez nawęglania. Hartowanie laserowe – powierzchniowe hartowanie za pomocą wiązki laserowej nagrzewającej obrabiany przedmiot miejscowo. Głowica lasera umieszczona jest na manipulatorze laserowym, zaś ślad hartowniczy wyznaczany jest komputerowo CAD/CAM. Podczas hartowania laserowego do obrabianego detalu wprowadza się stosunkowo niewielką ilość ciepła co ogranicza rozrost ziarna a w konsekwencji krzywienie powierzchni. Nie są wymagane dodatkowe media chłodzące, obrabiany przedmiot schładza się samoistnie na zasadzie przewodnictwa cieplnego. Hartowanie kontaktowe Hartowanie elektrolityczne Hartowanie impulsowe
Hartowanie szkła Hartowanie szkła polega na nagrzaniu szkła do tzw. temperatury mięknięcia (temp. 630–640 °C) i oziębieniu go w strumieniu sprężonego powietrza. Hartowanie szkła trwa kilka sekund, później to jedynie proces studzenia go do temperatury pokojowej.