młodszej rangi, tytuł ministra spraw wewnętrznych) 1206–1220 – szczytowy okres twórczości, liczne udziały w konkursach poetyckich uta-awase, Juntoku – młodszy syn i następca Go-Toby entuzjastą poezji, częste wizyty na dworze, 1207 r. – nawiązanie kontaktów z siogunem Sanetomo Minamoto (wiersz do poprawki, 1209 – Kindai Shūka wybór 100 wierszy, które należy naśladować, dla sioguna) pogorszenie i zerwanie stosunków z Go-Tobą, bo: utrzymuje kontakty z bakufu zmuszony do udziału w uta-awase w rocznicę śmierci matki pisze niemiłe wiersze konflikt o wierzby przesadzone na rozkaz Go-Toby z jego rezydencji do rezydencji cesarskiej zesłanie Go-Toby na wyspy Oki po zamieszkach ery Jōkyū w 1221 r.; awans społeczny rodziny żony Saionji, awans Teiki do 2. starszej rangi w 71. roku życia zostaje mnichem, przyjmując imię Myōjō, nadal aktywny jako poeta, redaktor zbioru poematów pt. Shin-Chokusen-waka-shū ("Nowy zbiór poematów japońskich z wyboru cesarza"), tworzy kopie wielu dzieł klasycznych (kopie dobrej jakości, zyskują nazwę teikabon)