Diagnostyka thumb|Trójjodotyronina – T3 – najaktywniejszy hormon tarczycy O rozpoznaniu niewydolności tarczycy decyduje całokształt obrazu klinicznego oraz wynik badań hormonalnych – TSH, fT3 i fT4, ewentualnie inne badania w poszukiwaniu przyczyny choroby (jak USG tarczycy czy poziom przeciwciała anty-TPO).
W niewydolności pierwotnej stężenie TSH jest podwyższone, we wtórnej i trzeciorzędowej – obniżone. Stężenie fT4 (zwykle także fT3) jest obniżone.
Leczenie Obowiązuje suplementacja L-tyroksyny (L-T4) w indywidualnie dobranej dawce dobowej, rozpoczynając od dawek małych. Leczenie jest długotrwałe, zwykle dożywotnie.
Zmiany w układzie krążenia W niedoczynności gruczołu tarczowego tętno jest często wolne. W typowych przypadkach zapis EKG cechuje się niskim woltażem, wolną częstością załamków, zmniejszeniem amplitudy, a nawet zniknięciem załamków P i T.
W badaniu RTG sylwetka serca jest często powiększona z powodu obrzęku włókien mięśniowych i pogrubienia ścian, a także rozszerzenia jam serca.
Niedoczynność gruczołu tarczowego często połączona jest z chorobą wieńcową. Wpływa na to wydatnie hipercholesterolemia z zaawansowanymi zmianami miażdżycowymi w naczyniach wieńcowych.