Doświadczenie kliniczne wykazuje, że objawy choroby niedokrwiennej oraz zawały serca występują przeważnie nie w okresie trwania nierozpoznanej hipotyreozy, a w czasie jej leczenia i to przy zbyt szybkim zwiększaniu dawek hormonów tarczycy. Uważa się, że myxoedema nie predysponuje do choroby wieńcowej osób z prawidłowym ciśnieniem tętniczym krwi. Natomiast współistnienie nadciśnienia tętniczego powoduje, że nieprawidłowa gospodarka jelitowa z hipercholesterolemią przyczynia się do zwężenia tętnic wieńcowych i występowania stenokardii.
Nadciśnienie krwi może rozwinąć się w okresie trwania hipotyreozy, może ono ustąpić po leczeniu substytucyjnym i znowu podnieść się po przerwaniu tego leczenia podczas kolejnego nawrotu niedoczynności. Wczesne leczenie hipotyreozy może mieć dodatni wpływ na współistniejącą chorobę wieńcową, przez obniżenie ciśnienia tętniczego krwi i poziomu cholesterolu.
Objawy ze strony przewodu pokarmowego Zaburzenia metaboliczne w hipotyreozie mogą wpłynąć wydatnie na czynność przewodu pokarmowego. W niedoczynności gruczołu tarczowego występuje zwolniony stopień wchłaniania jelitowego, chociaż ilość wchłaniających substancji może być zwiększona.