Albert Pike (ur. 29 grudnia 1809 w Bostonie, zm. 2 kwietnia 1891 w Waszyngtonie) – amerykański poeta, dziennikarz, prawnik wojskowy i wolnomularz.

Życiorys Był najstarszym z sześciorga dzieci Beniamina Pike’a i Sarah Andrews Pike. W 1833 roku ożenił się z Mary Ann Hamilton, z którą miał dziesięcioro dzieci; 7 z nich nie przeżyło ojca. Uczestniczył w wojnie meksykańsko-amerykańskiej jako kapitan kawalerii. W trakcie wojny secesyjnej dowodził w stopniu generała brygady oddziałami Indian, które wsławiły się aktami okrucieństwa, skalpując przeciwników poległych w bitwie pod Pea Ridge. Pracował najpierw jako nauczyciel, a potem jako adwokat, choć utrzymywał się w dużej mierze z prac dziennikarskich. Dostał się na Harvard, ale nie był się tam w stanie finansowo utrzymać.

Z masonerią był związany od 1850 roku. Został przyjęty do Western Star Lodge nr 2 w Little Rock, otrzymując w ciągu roku wszystkie trzy stopnie świętojańskie. Między 1851 a 1853 r. przyjął wszystkie poboczne stopnie rytu York, piastował również wysokie urzędy w tym rycie oraz w ramach Wielkiej Loży Arkansas. W międzyczasie był również aktywnym działaczem humanitarnego stowarzyszenia „Odd Fellows”, a za namową Alberta Mackeya przystąpił do rytu szkockiego dawnego i uznanego, otrzymując stopnie od 4 do 32.