Jerzy Syn architekta-endeka, sam jednak ma zdecydowanie lewicowe poglądy, które w latach gimnazjum przysporzyły mu wielu kłopotów. Namiętny bibliofil, przekorny, indywidualista – nie pali, ponieważ jako nastolatek uważał, że jest to bardziej dojrzałe, niż palenie „na pokaz”. Do pewnego czasu nie uprawia również „modnej” poezji. Mieszka w domku na Mokotowie. W kampanii wrześniowej jego ojciec, oficer rezerwy, trafił do niewoli. Sam Jerzy był członkiem batalionu zapasowego, rozbitego przez Niemców w pierwszym starciu. Uciekł do wschodniej Polski, gdzie był świadkiem wkroczenia Armii Czerwonej i przejęcia władzy przez ukraińskich nacjonalistów pod pozorem wprowadzania ustroju ludowego, co pozbawiło go części złudzeń związanych z Krajem Rad. Powróciwszy do Warszawy, Jerzy podjął próby utrzymania siebie i matki ze szmuglu. Skończyły się one niestety niepowodzeniem, ciężka sytuacja doprowadziła matkę niedoszłego handlarza do próby samobójczej.