Dlatego też Jerzy zdecydował wynająć jeden pokój oraz, wbrew sobie, przyjąć pracę prywatnego nauczyciela dzieci pana Kosiorka – byłego rzeźnika, który na produkcji sztucznego miodu oraz handlu dorobił się za okupacji niemałych pieniędzy i zamieszkał naprzeciwko.
Jerzy jest przekonany o nikłości wysiłku polskiego Podziemia, ponadto ma poglądy całkowicie sprzeczne z emigracyjnym rządem, jednak ostatecznie przystępuje do AK. Bierze udział w tajnym kursie podchorążych, na którym podpada majorowi Junoszy i na koniec zostaje jedynym spośród grona kursantów podchorążym bez stopnia. Zostaje członkiem grupy dywersyjnej Zygmunta – swojego szkolnego kolegi.
W międzyczasie spotyka niemieckiego żołnierza, Petera Ahlgrima, którego oddział zatrzymał się na kilka dni w okolicy. Dzięki kontaktom uzyskanym przez niejakiego Żaboklickiego (pracującego dla Niemców w kasynie kombinatora, próbującego na wszelkie sposoby oczyścić się przed Podziemiem) publikuje w podziemnej prasie (także przeznaczonej dla Niemców) fragment pamiętnika Ahlgrima. Zawierał on opis rozstrzeliwania Żydów na Ukrainie. Wkrótce publikuje tam również swój pierwszy wiersz.