Biskup PNKK W styczniu 1933, na sesji Rady Kościoła w Warszawie - obradującej pod przewodnictwem bpa Franciszka Hodura - ks. Józef Padewski został powołany na stanowisko przewodniczącego Rady Kościoła i administratora PNKK w Polsce. Podczas II synodu PNKK w 1935 został wybrany na biskupa, a w dniu 26 sierpnia 1936 otrzymał sakrę biskupią w Scranton.
W okresie II wojny światowej aktywnie uczestniczył w obronie PNKK przed likwidacją. Uczestniczył w trudnych konferencjach z władzami okupacyjnymi. Po sprawdzeniu przynależności Kościoła do Unii Utrechckiej Kościołów Starokatolickich, Kościół został dopuszczony do działalności w Generalnym Gubernatorstwie. Na początku września 1942 bp Józef Padewski został aresztowany przez okupanta i osadzony w więzieniu Montelupich w Krakowie, a następnie wywieziony do Tittmoning, został jednak uwolniony przez Szwajcarski Czerwony Krzyż w ramach wymiany jeńców wojennych. W 1944 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych.