zakłady otrzymały firmę Przedsiębiorstwo Polskie Koleje Państwowe, Warsztaty Mechaniczne Nr 3 w Nowym Sączu, a rok później zmieniono ją na Zakłady Naprawcze Parowozowo-Wagonowe Nr 3 w Nowym Sączu.
Okres ZNTK (1952–2005) W 1952 r., po wyłączeniu warsztatów ze struktur Polskich Kolei Państwowych, przekształcono je w samodzielne przedsiębiorstwo i nadano im firmę Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego Nowy Sącz. W latach 50 XX w. na terenie zakładu wybudowano pięć schronów Terenowej Obrony Przeciwlotniczej dla pracowników. Obecnie ta infrastruktura nie istnieje, bo wszystkie obiekty ochronne wyburzono.
W 1963 r. zakłady zostały uchwałą Rady Ministrów wytypowane do napraw taboru spalinowego, w 1966 r. przystosowano je do napraw spalinowych pojazdów trakcyjnych, a rok później rozpoczęły naprawy lokomotyw serii SM30. W czerwcu 1972 miało miejsce uroczyste pożegnanie ostatniego naprawionego parowozu TKt48-166 i w tym samym roku naprawiono pierwszą lokomotywę spalinową serii SM42. W 1977 r. rozpoczęto przygotowania do uruchomienia napraw lokomotyw serii SP42, SM48 i SM31. Zakłady były w tym okresie monopolistą w kraju w zakresie remontów parowozów wąskotorowych (których liczbę jednak w latach 70 XX w.