Po śmierci królowej Wiktorii w 1901 i objęciu tronu przez Edwarda VII został księciem Kornwalii i księciem Rothesay. 9 listopada 1901 został mianowany księciem Walii i hrabią Chester. Król Edward VII lepiej przygotował syna do rządów, niż on sam został przygotowany przez swoją matkę, która odsuwała go od spraw państwowych. Jerzy czytał państwowe dokumenty, często zasięgając rady żony, która też pisała za niego jego przemówienia. W 1906 odbył podróż do Indii, gdzie był zdegustowany dyskryminacją rasową i postulował większy udział Hindusów w rządach.
Początki panowania thumb|upright|Jerzy jako książę Kornwalii Po śmierci króla Edwarda VII 6 maja 1910 objął tron, stając tym samym wobec istotnych wyzwań ustrojowych, w tym reformy Izby Lordów. Kryzys konstytucyjny związany z ograniczeniem jej kompetencji przypadł na okres rządów Herberta Henry’ego Asquitha, który w 1910 uzyskał mandat wyborczy do przeprowadzenia zmian. Jerzy V aktywnie uczestniczył w życiu politycznym, m.in. desygnując Stanleya Baldwina na następcę Alfreda Bonara Lawa i nakłaniając Jamesa Ramsaya MacDonalda do utworzenia w 1931 Rządu Narodowego.