Należała do organizacji skautowskiej „Brownie”, w której nabyła umiejętności harcerskich, a latem 1939 wzięła udział w obozie harcerskim.
Po wybuchu II wojny światowej zamieszkała z Małgorzatą w Wieży Brunszwickiej Zamku w Windsorze, a miejsce ich pobytu zostało objęte tajemnicą państwową. Lord Hailsham zasugerował, aby księżniczki zostały ewakuowane do Kanady, na co królowa Elżbieta odparła: Dzieci nigdzie nie pojadą beze mnie, ja nie opuszczę króla, a król nigdy nie wyjedzie. 13 października 1940 Elżbieta na antenie BBC wygłosiła swoje pierwsze publiczne przemówienie, w którym zwróciła się ze słowami otuchy do dzieci Wspólnoty Narodów. W latach 1941–1944 występowała w pantomimach w Pałacu Windsor, a dochody z przedstawień były przeznaczane na rzecz brytyjskich żołnierzy. Poza tym szyła skarpety dla żołnierzy walczących na froncie. W 1943 po raz pierwszy samodzielnie wystąpiła publicznie.