W 1979 roku wziął udział w konferencji Ruchu Państw Niezaangażowanych w Hawanie na Kubie. 20 marca w drodze powrotnej spotkał się z Breżniewem, ministrem spraw zagranicznych Andriejem Gromyką i innymi funkcjonariuszami radzieckimi. Być może na posiedzeniu obecny był Karmal i doszło wówczas do próby pogodzenia Amina i Tarakiego. Na spotkaniu udało mu się wynegocjować pewne radzieckie wsparcie, w tym wysłanie doradców i specjalistów cywilnych oraz wojskowych. Tanio sprzedawano też Afganistanowi sprzęt wojskowy (25 procent zniżki od ceny pierwotnej). Sowieci nie byli jednak zadowoleni z rozwoju sytuacji w Afganistanie i Breżniew naciskał na Tarakiego, aby ten zbudował w partii jedność. Pomimo osiągnięcia tego porozumienia, Sowieci nadal niechętnie interweniowali w Afganistanie i wielokrotnie odmawiali dalszej pomocy zarówno w okresie rządów Tarakiego, jak i później, w okresie krótkich rządów Amina.