Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Krakowie – główna, publiczna biblioteka województwa małopolskiego. Posiada status instytucji kultury województwa małopolskiego i jest finansowana przez samorząd województwa. Siedziba biblioteki znajduje się w zabytkowym budynku dawnych koszar przy ulicy Rajskiej 1 w Krakowie.
Historia Historia biblioteki sięga roku 1758, kiedy to Jacek Augustyn Łopacki przekazał miastu księgozbiór liczący ok. 200 tomów. W roku 1905 powstała Biblioteka Publiczna Towarzystwa Uniwersytetu Ludowego. Na bazie tych zbiorów w 1920 roku Rada Miasta Krakowa postanowiła utworzyć Bibliotekę Publiczną im. Ernesta Bandrowskiego. W 1922 roku księgozbiór przyszłej biblioteki został zdeponowany w Muzeum Przemysłowym Krakowa. Po wojnie w 1945 roku Miejska Rada Narodowa przyjęła uchwałę o utworzeniu Publicznej Biblioteki Miasta Krakowa, a w 1949 roku została powołana Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Krakowie. W 1955 roku z fuzji biblioteki miejskiej i wojewódzkiej powstała Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna. W 1958 roku obie instytucje zostają rozdzielone. W 1965 roku Wojewódzka Biblioteka Publiczna otrzymała status biblioteki naukowej. W 1975 roku po zmianach administracyjnych dochodzi do ponownego połączenia biblioteki miejskiej i wojewódzkiej.