Każdy aparat powinien być tak skonstruowany, żeby jego rezystancja dla przebiegów zmiennych widziana od strony linii wynosiła 600 Om. Linia telefoniczna z kolei może zostać w dobrym przybliżeniu przedstawiona jako połączenie bardzo wielu elementarnych pojemności i rezystancji. Żeby całkowicie wyeliminować efekt lokalny, należałoby zastosować równoważnik linii ZR o takich samych parametrach jak sumaryczna impedancja linii telefonicznej i aparatu rozmówcy. Pojawiają się tu dwa problemy: w tanim aparacie nie można zastosować rozbudowanego równoważnika linii zawierającego kilkadziesiąt rezystorów i kondensatorów parametry linii telefonicznej nie są jednakowe i zależą m.in. od odległości od centrali, średnicy żył i materiału, z którego wykonano przewody. Z podanych dwóch względów przyjmuje się uproszczony układ równoważnika, naśladujący uśrednione warunki. W ten sposób uzyskuje się tłumienie rzędu kilkunastu decybeli, co jednak w praktyce jest zadowalające. Nowsze aparaty potrafią automatycznie dostosować parametry układu antylokalnego do impedancji linii.
Przypisy
Kategoria:Transmisja danych