Ubarwienie z dominującym żółtym i niebieskim kolorem (jedyny mały ptak Europy o takim upierzeniu, podobnie wygląda jedynie sikora lazurowa, która jest biało-niebieska). Jest mniejsza od wróbla. Obie płcie ubarwione prawie jednakowo i zbliżonej wielkości, choć samiec w okresie marzec–czerwiec cechuje się intensywniej zabarwionym ogonem i skrzydłami. Głowa biała z niebieskim wierzchem głowy, granatowym paskiem ocznym, gardłem oraz granatową obrożą. Dziób czarny, tęczówki oczu są ciemnobrązowe, natomiast nogi szaroniebieskie. Niekiedy krzyżuje się z sikorą lazurową – takie mieszańce wyglądają jak lazurowa, ale mają niebieską czapeczkę i nieco mniej bieli na ogonie bądź jak modraszka z białawym spodem, a także zielononiebieskim wierzchem. Młode w szacie juwenalnej mają mniej wyraźne barwy, jakby matowe, bardziej zielonkawe w porównaniu z niebieskim odcieniem u dorosłych, ich policzki są żółtawe. Można je spotkać od kwietnia do września. Ptaki w pierwszym roku swojego życia przypominają dorosłe, jednakże zachowują zielonkawe pokrywy naskrzydłowe z szaty juwenalnej do maja/czerwca. Dziób cienki, ostry i dość silny.