Mimo iż człowiek widzi modraszkę w niebiesko-żółtych barwach, to same ptaki widzą siebie inaczej. Samiec jest dla samicy jaskrawo nadfioletowy. Pióra samicy odbijają dużo mniej nadfioletu. Ponadto stwierdzono, że osobniki w 1. zimie odbijają mniej nadfioletu niż dorosłe. Sikory widzą zarówno widzialny dla człowieka zakres fal elektromagnetycznych, jak i odcienie nadfioletu. +WymiaryDługość ciałaRozpiętość skrzydełSkrzydło złożone (długość)Długość ogonaMasa ciała10,5–12 cm17,5–20 cm6–6,9 cm4,5–5,5 cm9–13 g
Zachowanie Mało płochliwa, nie kryje się przed człowiekiem. Bywa agresywna wobec osobników swojego gatunku. Jest bardzo ruchliwa – zwinnie porusza się, skacząc pomiędzy cienkimi gałązkami, na ogół wisząc brzuchem do góry. Podczas zimy i wędrówek skupia się w stada, mogące liczyć kilkaset osobników. Można ją wtedy spotkać w grupach mieszanych wśród innych sikor – razem poszukają pokarmu i ostrzegają się nawzajem przed drapieżnikami. Zostające na zimę modraszki często nocują w budkach lęgowych.
Pierzenie Młode osobniki pierzą się raz częściowo w VII–X, a dorosłe tylko całkowicie w V–IX. Niedojrzałe osobniki po pierwszym pierzeniu, po kilku miesiącach od niego pierzą się całkowicie, stając się dorosłymi.
Lot Lot sikory modrej jest powolny z wyraźną, krótką falistością.