W walki jakie prowadził Nurhaczy w celu zjednoczenia wokół siebie Dżurdżenów bardzo wcześnie zaangażowały się plemiona sąsiednich Mongołów. Zwycięstwa Nurhaczego sprawiły, że w 1606/7 Chałchasi zawarli z nim dyplomatyczne porozumienie, nadając mu tytuł chana. Głębsze zaangażowanie Mandżurów w sprawy mongolskie w latach 20. XVII wieku wiązało się z działaniami przywódcy Ligdan-chana (1604-1634), który próbował podporządkować sobie pozostałych Mongołów. Przeciwdziałając jego planom restauracji mongolskiego imperium Mandżurowie przeciągnęli na swoją stronę wielu mongolskich arystokratów i w 1634 pokonali i zabili Ligdan-chana. Wcieleni w szeregi mandżurskiej armii Mongołowie zostali zorganizowani w osiem chorągwi, paralelnych w stosunku do oryginalnych ośmiu chorągwi mandżurskich, zaś terytorium południowej Mongolii zostało podzielone na 49 chorągwi, „których nazwy są ciągle widoczne na obecnych mapach Mongolli Wewnętrznej”.