Urzędnicy kolonialni stosowali go w Indiach Brytyjskich jako środek represyjny wobec opornych pracowników.

Znanym przykładem stosowania oleju rycynowego jako narzędzia kary i tortur są działania Czarnych koszul w faszystowskich Włoszech pod rządami Benito Mussoliniego. Olej był wykorzystywany przez milicję do upokorzenia przeciwników. Mówi się, że władza Mussoliniego była wspierana przez „pałki i olej rycynowy”. Dysydenci polityczni byli zmuszani przez oddziały faszystowskie do spożycia dużych ilości oleju rycynowego. Uważa się, że technika ta została zapoczątkowana przez Gabriele D’Annunzio. Ofiary takiej praktyki doświadczały zagrażającej życiu odwadniającej biegunki, często komplikowanej przez skutki równoczesnego bicia. Ponosiły upokarzające skutki przeczyszczające wynikające z nadmiernego użycia leku. Metodę tę nadal stosowano na Bliskim Wschodzie w pierwszej dekadzie XXI wieku.