17 Dywizja Piechoty () – dywizja piechoty podlegająca nazistowskiej III Rzeszy, uczestniczyła w agresji na Polskę i Francję oraz ataku na Związek Radziecki.
Historia Jednostka została utworzona w październiku 1934 w Norymberdze na bazie 21 Pułku Piechoty pod nazwą kodową Dowódca piechoty VII. Chociaż tworzono ją jako kompletną dywizję, nazwa miała sugerować, iż chodzi o wiele mniejszą jednostkę, jako że Niemcy były zobowiązane do ograniczenia swoich sił zbrojnych na podstawie traktatu wersalskiego. Po tym jak Adolf Hitler wypowiedział traktat i oficjalnie ogłosił utworzenie Wehrmachtu w październiku 1935, jednostka ta została przemianowana na 17 Dywizję Piechoty.
Dywizja ta uczestniczyła w anektowaniu Austrii w marcu 1938. Podczas niemieckiej inwazji na Polskę w 1939, dołączyła do niej okryta złą sławą 1 Dywizja Pancerna SS „Leibstandarte SS Adolf Hitler”, sama zaś dywizja podporządkowana została 8 Armii. Pod dowództwem gen. Herberta Locha dywizja uczestniczyła w walkach na Śląsku i w rejonie Łodzi. W Pabianicach walczyła przeciw polskiej 28 Dywizji Piechoty i Wołyńskiej Brygadzie Kawalerii. Podczas tych wydarzeń 17 Dywizja dokonała szeregu zbrodni na polskiej ludności cywilnej.