Skutkiem tego, ciężar salwy burtowej uległ zwiększeniu w stosunku do „Imperieuse”, a nadto „Nachimow” przez dłuższy czas dysponował największą wagą salwy burtowej spośród krążowników pancernych na świecie. Wzorem angielskich okrętów, oprócz maszyn parowych, „Admirał Nachimow” otrzymał też pomocnicze ożaglowanie typu bryg, z dwoma masztami i bukszprytem (powierzchnia żagli 2000 m²), które nie okazało się praktyczne, lecz zdjęte zostało dopiero w latach 1898–1899. Koszt budowy wraz z uzbrojeniem wyniósł 6 mln rubli.
Budowę okrętu rozpoczęto 7 grudnia 1883 w Zakładach Bałtyckich w Sankt Petersburgu, a 2 kwietnia 1884 został wciągnięty na listę floty pod nazwą „Admirał Nachimow”. Oficjalne położenie stępki z udziałem cara Aleksandra III nastąpiło dopiero w lipcu 1884 (brak bliższych danych). Okręt wodowano 21 października 1885 (daty w kalendarzu juliańskim). W 1888 rozpoczęto , po czym wszedł do służby we flocie rosyjskiej w październiku 1888. Początkowo okręt klasyfikowano jako fregatę, później jako krążownik pancerny, a od 1892 – krążownik I rangi.