Germanizm (od – łacińska nazwa Niemiec, także teutonizmteutonizm. sjp.pwn.pl.) – wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa zapożyczona z języka niemieckiegoEncyklopedia języka polskiego pod red. Stanisława Urbańczyka (1992). Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy i. Ossolińskich. ..
Wyróżnia się germanizmy leksykalne (np. burmistrz, szpalta, rycerz) frazeologiczne (np. Jak panu idzie?) składniowe (np. szukam za butami).
Wyrazy mające podobne formy w językach słowiańskich i germańskich, nie muszą być jednak germanizmami w językach słowiańskich (ani też slawizmami w językach germańskich). Należą do nich słowa o przypuszczalnym rdzeniu praindoeuropejskim. W językach słowiańskich dokonała się w wielu z nich tzw. przestawka (metateza) spółgłosek płynnych, której brak w językach germańskich. Na przykład zbieżność niemieckiego Garten lub duńskiego gård ze słowami w językach słowiańskich *gorod/gród”, obocznie gard (po przestawce – pol. gród, cz. hrad, ros. город), może wynikać nie z zapożyczenia, lecz z praindoeuropejskiej etymologii. Podobnie wspólne korzenie mają takie pary słów jak niem. Arbeit i pol. robota, jak również niem. Berg (‘góra’) i pol. brzeg.