W czasie II wojny światowej był m.in. współwłaścicielem laboratorium chemicznego; w latach 1942–1943 ukrywał się przed Gestapo.
W latach 1947–1959 prowadził w „Expressie Wieczornym” cotygodniową rubrykę zatytułowaną najpierw Kto chce niech wierzy (później przemianowaną na Kto chce niech czyta).
Twórczość Studiował w Belgii, co znalazło odbicie w późniejszych powieściach Mgła nad Skaldą i Kaskada Franchimont. W Warszawie pracował jako dziennikarz, w okresie międzywojennym był sprawozdawcą sądowym. Na podstawie tych doświadczeń pisał humoreski wydane jako zbiór Większa z kropelkami (1929), będąc poprzednikiem podobnej twórczości Stefana Wiecheckiego. Największą popularność zyskał jednak jako prozaik, autor przygodowej powieści humorystycznej Nasza Pani Radosna (1931), w której opisał przejścia współczesnych bohaterów przeniesionych w fantastyczny sposób do starożytnych Pompejów tuż przed zagładą miasta wskutek wybuchu Wezuwiusza.