W kwietniu 2004 został członkiem Komisji Europejskiej Romano Prodiego w miejsce powołanego w skład rządu Michela Barniera. Powierzono mu sprawy polityki regionalnej (od maja 2004 odpowiadał za nie wspólnie z Péterem Balázsem). Zrezygnował w związku z tym z mandatu poselskiego. W listopadzie tego samego roku w nowej KE pod kierownictwem José Manuela Barroso objął stanowisko wiceprzewodniczącego oraz komisarza ds. transportu. W maju 2008 został komisarzem ds. wymiaru sprawiedliwości, obszaru wolności i bezpieczeństwa. Zakończył urzędowanie w lutym 2010. W tym samym roku powołany w skład Rady Konstytucyjnej.
Jego syn Jean-Noël Barrot również zaangażował się w działalność polityczną.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Komisarze Unii Europejskiej Kategoria:Francuscy ministrowie (V Republika) Kategoria:Francuscy ministrowie zdrowia Kategoria:Francuscy parlamentarzyści (V Republika) Kategoria:Francuscy samorządowcy Kategoria:Politycy Unii na rzecz Demokracji Francuskiej Kategoria:Politycy Unii na rzecz Ruchu Ludowego Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Zmarli w 2014