owocem tych badań były pierwsze opracowania atlasowe rozmieszczenia krajowych gatunków Chiroptera. Autor ten zajmował się również osteologią nietoperzy. Paleontologię nietoperzy rozwijał Bronisław W. Wołoszyn z Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt Polskiej Akademii Nauk w Krakowie, będący zarazem inicjatorem Dekad Spisu Nietoperzy – corocznych, zimowych liczeń tych zwierząt w kryjówkach podziemnych. Akcja, początkowo koordynowana przez Wołoszyna i jego Centrum Informacji Chiropterologicznej, dziś jest prowadzona przez liczne grupy regionalne – zarówno amatorskie, związane z dużymi organizacjami pozarządowymi, jak również z akademickimi placówkami naukowymi, np. Katedry Zoologii Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu (Tomasz Kokurewicz – prowadzący również prace z zakresu ekofizjologii hibernacji). Zespół Wiesława Bogdanowicza z Muzeum i Instytutu Zoologii PAN w Warszawie prowadzi badania taksonomiczne i morfologiczne, te pierwsze również w oparciu o techniki molekularne.