Po ukończeniu nauki w szkole powszechnej w Boglewicach przeniósł się do Warszawy, gdzie ukończył Gimnazjum Stefana Chrupczałowskiego. Maturę zdał w Gimnazjum Męskim Związku Zawodowego Nauczycielstwa Polskiego Szkół Średnich. W czasach nauki w gimnazjum zbudował miniaturową maszynę parową z kotłem zrobionym z łuski artyleryjskiej (155 milimetrowej), która miała dynamo zapewniające energię elektryczną podłączonej żarówce.
Konstruktor broni strzeleckiej W 1923 rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej na Wydziale Mechaniczno-Konstruktorskim. Uzyskał stypendium od Ministra Spraw Wojskowych na przygotowanie pracy dyplomowej pt. „Uproszczenie technologiczne karabinu krajowej produkcji”. Efektem tych prac był skonstruowany w warszawskiej Fabryce Karabinów karabinek KP-32, gruntownie przebudowana wersja karabinka wz. 29. Projekt Maroszka nigdy nie wszedł do produkcji seryjnej, jednak zwrócił na niego uwagę czynników wojskowych. Jeszcze przed ukończeniem studiów, 9 sierpnia 1931 ożenił się z Heleną z Piątkowskich, trzydziestoletnią wdową. 18 kwietnia 1932 Józef Maroszek uzyskał stopień inżyniera mechanika.