Dyrektywa zakładała budowę sześciu, a następnie 12 takich pojazdów. Dostawy pojazdów żądano w bardzo krótkim terminie 14 dni. Pierwsze sześć pojazdów ukończono przed 7 października, a następne sześć przed 10 października. Kolejne 12 pojazdów wyprodukowano do końca miesiąca. 12 pojazdów wysłano do Stalingradu i przydzielono po sześć do 177 Batalionu Dział Szturmowych i 244 Batalionu Dział Szturmowych. Brały one udział w walkach w rejonie Stalingradu do 8 listopada 1942 roku. Drugie 12 pojazdów również zostało wysłane do Stalingradu i przydzielone do baterii dział szturmowych piechoty w XVII batalionie szkolnym będącym w składzie XVII Korpusu Armijnego. Miały one pomóc w przełamaniu radzieckiego okrążenia Stalingradu. Po 11 kwietnia jednostka ta, w której pozostało siedem Sturminfanteriegeschützów, została włączona w skład 201 Pułku Pancernego z 23 Dywizji Pancernej. Drugą wojnę światową przetrwał tylko jeden pojazd tego typu zdobyty przez Rosjan. Obecnie znajduje się on w muzeum czołgów w Kubince.
Przypisy
Kategoria:Niemieckie działa pancerne (szturmowe) Kategoria:Niemiecka broń artyleryjska II wojny światowej