Stał się przykładem długowieczności tenisowej także w występach w Pucharze Davisa. W 1951 powrócił do reprezentacji i wciąż odnosił zwycięstwa, pokonując m.in. przyszłego finalistę Wimbledonu Duńczyka Nielsena. Przyczynił się do awansu do finału strefy europejskiej w 1951 (porażka ze Szwedami). Ostatni mecz w Pucharze Davisa rozegrał w Paryżu w czerwcu 1953. Należy do wąskiego grona tenisistów, którzy grali w meczach daviscupowych ponad 100 razy. Jest rekordzistą zespołu niemieckiego pod względem liczby wygranych pojedynków (82), liczby wygranych pojedynków w singlu (58) i liczby zwycięstw deblowych (24).

Po zakończeniu występów na korcie pozostał związany z tenisem jako działacz, m.in. pełnił funkcję prezydenta berlińskiego klubu Rot-Weiss. Z powodzeniem prowadził również interesy w branży bawełnianej oraz zajmował się odziedziczonymi dobrami ziemskimi. Przez kilka lat był mężem słynnej amerykańskiej milionerki Barbary Hutton, ale małżeństwo zakończyło się rozwodem, gdy okazało się, że Gottfried von Cramm interesował się erotycznymi relacjami z mężczyznamiPaula Apanowicz "Biedna bogata dziewczynka" – nieszczęśliwa magnatka, Onet.pl, 2024-02-26, dostęp 2024-02-26.

W 1976 zginął w wypadku samochodowym w Egipcie.