Turniej wygrał Amerykanin Bobby Riggs (także w deblu i mikście), dopiero co pokonany przez von Cramma (starszego o prawie 10 lat) w finale w Queen’s Clubie 1:6, 0:6.
Po wybuchu II wojny światowej von Cramm, w stopniu szeregowca, został wcielony do armii. Był ranny na froncie wschodnim i otrzymał nawet Krzyż Żelazny, ale traktowano go nieufnie jako wroga reżimu. Był m.in. posądzany o udział w spisku na życie Hitlera. W sprawie godnego traktowania von Cramma interweniował u władz niemieckich znany miłośnik tenisa i wielokrotny partner deblowy Niemca, król Szwecji Gustaw V. Tenisista przeżył wojnę, w odróżnieniu m.in. od Hennera Henkla czy Georga von Metaxy, i po 1945 powrócił do sportu. Wygrywał jeszcze dwukrotnie międzynarodowe mistrzostwa Niemiec w singlu (1948, 1949), a ostatni tytuł deblowy na tym turnieju zdobył w 1955, w wieku 46 lat (w parze z Edwardem Pattym).