W latach 1950–1955 był pracownikiem naukowym Instytutu Nauk Społecznych przy KC PZPR, w latach 1955–1967 pracownikiem naukowym Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR, w latach 1957–1963 pracownikiem naukowo-badawczym Instytutu Nauk Prawnych PAN, w latach 1963–1968 zastępcą sekretarza Wydziału I Nauk Społecznych PAN, od 1967 pracownikiem naukowym UW, w latach 1967–1981 redaktorem naczelnym miesięcznika „Państwo i Prawo”, w latach 1969–1977 dyrektorem Instytutu Nauk o Państwie i Prawie UW.
W latach 1961–1969 był radnym Rady Narodowej miasta stołecznego Warszawy, w latach 1977–1980 zasiadał w Zespole Doradców Naukowych I sekretarza Komitetu Centralnego PZPR, w latach 1980–1981 był prezesem Naczelnego Sądu Administracyjnego (którego był współtwórcąMichał Patryk Sadłowski: Geneza, ustrój i orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego do 1989 r., s. 170 i nast.), w latach 1981–1983 ministrem sprawiedliwości, w latach 1981–1986 przewodniczącym Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów, w latach 1985–1989 członkiem Rady Państwa, w latach 1972–1989 posłem na Sejm PRL VI, VII, VIII i IX kadencji, przewodniczącym Komisji Prac Ustawodawczych w Sejmie VIII kadencji (1980–1983).