W roku 1925 stał się założycielem jednej z partii związanych z nurtem syjonizmu rewizjonistycznego – Unii Syjonistów Rewizjonistów (heb. Ha-Cohar). Potem Żabotyński zorganizował młodzieżówkę tej partii, Betar (skrót od Liga Josepha Trumpeldora). Jego poglądy miały charakter nacjonalistyczny. Nowa partia wzięła za cel rozwój osadnictwa po obu brzegach Jordanu. Żabotyński sądził, że podstawą walki o utworzenie żydowskiego państwa w Palestynie powinna być działalność niezależnych bojówek w stylu Hagany. Jako ustrój, na którym miało wzorować się przyszłe państwo Izrael, preferował liberalną demokrację, lecz tylko dla większości żydowskiej. Nie zgadzał się z podziałem Palestyny na dwie jednostki administracyjne, ale pragnął, by całe terytorium było pod kontrolą państwa żydowskiego, któremu podlegać mieli również Arabowie, którym nie przysługiwałyby takie same prawa obywatelskie co Żydom. Według jego wizji, arabskie tendencje niepodległościowe miały być jednoznacznie stłamszone siłą militarną, i dopiero wtedy nastąpiłby etap uzgodnienia pewnej autonomii dla społeczności arabskiej. Nie jest jasne, czy popierał czystki etniczne wśród arabskiej ludności, ale nie przeciwstawiał się takim tendencjom w ruchu syjonistycznym.