Po turnieju Venables, zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami, podał się do dymisji.
Po epizodzie w Portsmouth, gdzie przez kilka miesięcy pełnił obowiązki dyrektora sportowego, został selekcjonerem reprezentacji Australii, walczącej o awans do Mundialu 1998. Ostatecznie batalię o mistrzostwa Australijczycy przegrali w barażach z Iranem.
Później pracował ponownie w Crystal Palace, Middlesbrough FC, który wraz z Bryanem Robsonem uratował przed degradacją z ekstraklasy, a w lipcu 2002 roku został trenerem Leeds United. Po ośmiu miesiącach pracy szkoleniowca zdymisjonowano. W ciągu tego czasu klub przegrał większość meczów ligowych, odpadł z rozgrywek o Puchar Anglii, Puchar Ligi (z obu został wyeliminowany przez pierwszoligowy Sheffield United F.C.) oraz Puchar UEFA (porażka z hiszpańską Málagą), a najlepsi piłkarze – Rio Ferdinand, Robbie Keane, Lee Bowyer, Olivier Dacourt, Robbie Fowler i kapitan Dominic Matteo, skłóceni z trenerem, przeszli do innych klubów. Venables zostawił Leeds na szesnastym miejscu w tabeli.