Firma ta była wówczas potentatem w dziedzinie konstruowania i produkcji silników spalinowych dużej mocy oraz lokomotyw spalinowych.
Dwuczłonowy prototyp thumb|Francuska seria 060DA, późniejsza CC 65500 W 1938 Sulzer zbudował prototyp dwuczłonowej lokomotywy z osiami w układzie 2'Do1'+1'Do2', będącą rozwinięciem zbudowanej wcześniej dla francuskiej linii PLM lokomotywy 262 BD 1. Jej napęd stanowiły dwa 12-cylindrowe turbodoładowane silniki wysokoprężne Sulzera 12LDA31 o mocy nominalnej po 2100 KM, zbudowane w układzie dwurzędowym – z dwóch sześciocylindrowych bloków z osobnymi wałami korbowymi, połączonymi przekładnią zębatą. Wykonanie podwozia lokomotywy Sulzer zlecił niemieckim zakładom Henschel. Lokomotywa okazała się udana i 20 lipca 1938 roku weszła do liniowej eksploatacji, obsługując odcinek Bukareszt – Braszów, zawierający najtrudniejsze w Rumunii szlaki kolejowe. Spalinowóz nie wymagał pomocy popychaczy, stąd można było zredukować załogę i znacznie obniżyć koszty transportu. CFR chciało zamówić kolejne pojazdy, jednakże w realizacji przeszkodził wybuch wojny.