Lokomotywa nosiła oznaczenie DE-241 001/002.
Konsekwencje wojny oraz 060 DA dla Francji i lokomotywy brytyjskie Tuż po II wojnie światowej Sulzer został wpisany na listę koncernów współpracujących z III Rzeszą w celu odniesienia korzyści majątkowych (Sulzer produkował silniki do U-bootów). Dodatkowo nowy komunistyczny rząd Rumunii nie chciał początkowo współpracy z Zachodem. Z tego względu koleje CFR miały być wyposażane w parowozy opalane olejem oraz spalinowozy produkcji radzieckiej.
W tym samym czasie francuskie koleje Société nationale des chemins de fer français (SNCF) szukały lokomotyw, które mogłyby zastąpić parowozy. Ze względu na zniszczenia wojenne oraz koszty obsługi, nowe lokomotywy miały być napędzane silnikami spalinowymi. Pojazdy te miały być konstrukcją uniwersalną, mogącą prowadzić zarówno ciężkie składy towarowe, jak i pociągi osobowe. W sierpniu 1952 roku SNCF złożyły pierwsze zamówienie na 35 lokomotyw we francuskich zakładach CAFL, dla których jednak silniki dostarczała spółka-córka Sulzera Compagnie de Construction Mecanique (CCM). Powstała wówczas lokomotywa sześcioosiowa o układzie osi Co’Co’ napędzana silnikiem 12LDA28 o mocy 2000 KM, będącym modyfikacją przedwojennego silnika 12LDA31.