Metoda rozcieńczeń izotopowych – technika chemicznej analizy ilościowej polegająca na dodawaniu do próbki znanej ilości wskaźnika izotopowego tożsamego chemicznie z oznaczanym analitem, a następnie pobranie niewielkiej części próbki i oznaczenie w niej stosunku wskaźnika do analitu. Ponieważ pozostaje on taki sam w całości próbki, jak i w pobranej części, można na jego podstawie obliczyć całkowitą ilość analitu w próbce.

Ilość analizowanego składnika oblicza się z wzoru:

gdzie: – masa oznaczanego analitu, – masa dodanego wskaźnika izotopowego do próbki, – masa analitu oznaczona w pobranej części, – masa wskaźnika izotopowego w pobranej części.

Zaletą tej metody jest brak konieczności ilościowego wydzielenia oznaczanego składnika, co w analizie śladowej jest trudne ze względu na zakłócenia spowodowane przez współstrącanie, adsorpcję na powierzchni, tworzenie się roztworów przesyconych itp. Przykładowym zastosowaniem, gdzie nie można wyodrębnić całego analitu, może być wyznaczanie objętości krwi w organizmie.