Rozprzestrzenił się też w Azji Środkowej, największy wpływ wywierając na Baktrię: na rozkaz Kaniszki zbudowano w II wieku ogromną świątynię buddyjską w Baktrze. Na ogół jednak w Azji Środkowej nie zakorzenił się głęboko, obejmując, w przeciwieństwie do Indii, tylko warstwy rządzące. Tym się tłumaczy jego stosunkowo niewielki wpływ na miejscowe religie i jego późniejsze zniknięcie z Azji Środkowej.

Upadek królestwa kuszańskiego Już za następcy Kaniszki państwo kuszańskie kurczy się terytorialnie. W rękach Kuszanów pozostają tylko Azja Środkowa i północne Indie. Za kolejnego władcy, Wasudewy, jak wskazuje jego imię nastąpił wzrost wpływów indyjskich i rozluźnianie się związków z Azją. W III wieku południowo-zachodnie obszary państwa zagarnia Persja Sasanidów (ok. 240). Władza kuszańskich królów Hindustanu zachowuje się na niewielkim obszarze doliny Kabulu. Azja Środkowa rozpada się na niezliczoną ilość miast-państw. Kuszanie królowie Kabulu, walczący dotąd z Sasanidami w IV wieku zawierają z nimi przymierze potwierdzone związkami małżeńskimi. Ostateczny upadek ich państwa następuje na przełomie IV i V wieku, gdy do Azji napływają nowe fale koczowników. Władcy kuszańscy utrzymali się też do V wieku w Indiach w Gandharze i części Pendżabu.