Pierwotnie modyfikowano do nowego standardu działa 18-funtowe Mk IV, które zostały przekalibrowane na 3,45 cala (87,6 mm), tworząc działo 25-funtowe QF Mark I (Mk I), przyjęte oficjalnie do uzbrojenia 26 sierpnia 1936. Potocznie określane było jednak jako działo 18/25-funtowe. Zachowało ono zamek śrubowy, tak jak oryginał. Zmodernizowano łoże, dodając koła pneumatyczne, umożliwiające holowanie armaty przez ciągnik artyleryjski (zmodernizowane łoża oznaczono dodatkową literą P). Stare łoże skrzynkowe jednak nie pozwoliło na uzyskanie wymaganej donośności (osiągano do 11.800 jardów). Opracowano nowsze łoże dwuogonowe Mk VP (oznaczenia modelu – Mark – dla łoża i armaty były niezależne od siebie), jednakże wojsko chciało możliwości prowadzenia dookolnego ostrzału i dlatego prowadzono również prace nad całkiem nowym działem.