Działalność w Zrzeszeniu Kaszubsko-Pomorskim W 1985 został członkiem Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego. Wkrótce wybrano go do zarządu głównego tej organizacji. Odpowiadał w nim za współpracę i opiekę nad Klubem Studenckim „Pomorania”, określanym przez Lecha Bądkowskiego mianem „zrzeszeniowej podchorążówki”B. Synak, Moja kaszubska Stegna, Pelplin 2010, s. 201.. 5 grudnia 1998 został wybrany przez XIV walny zjazd delegatów na prezesa zarządu głównego ZKP (w 2000 stanowisko to przemianowano na prezesa Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego). Funkcję tę sprawował przez następne dwie kadencje do grudnia 2004C. Obracht-Prondzyński, Zjednoczeni w idei. Pięćdziesiąt lat działalności Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego (1956–2006), Gdańsk 2006, s. 380, 476.. W czasie sprawowania przez niego prezesury miał miejsce rozwój terenowych struktur ZKP na Kaszubach, choć jednocześnie upadały oddziały na Kociewiu oraz w Borach Tucholskich. W wyniku jego działań doszło do przejęcia na własność przez zrzeszenie budynków Kaszubskiego Uniwersytetu Ludowego w Wieżycy i StarbieninieC. Obracht-Prondzyński, Zjednoczeni w idei. Pięćdziesiąt lat działalności Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego (1956–2006), Gdańsk 2006, s. 419..