Clément Marot (wym. ; ur. 2 grudnia 1495 w Cahors, zm. 12 września 1544 w Turynie) – francuski poeta renesansowy.
Życiorys Młodość Był synem chłopki z Gaskonii i Jeana Marota, kupca z Caen, który w 1505 został wyrzucony z cechu, do którego należał i zaczął utrzymywać się z pisania wierszy. Jego poezja zyskała uznanie arystokratki Michelle de Saubonne, która wprowadziła go na dwór królewski. Jean Marot uzyskał protekcję Anny Bretońskiej, a następnie został jednym z ulubionych twórców Ludwika XII.
Jean Marot wysłał swojego syna początkowo do szkoły w Paryżu, a następnie umieścił go jako pazia na dworze pana na Vileroy Nicolasa de Neufville. Jeszcze jako dziecko Clément zaczął tworzyć pierwsze wiersze, naśladując styl ojca - jednego z Wielkich Retoryków.
Poeta dworski Ok. 1513, będąc dworzaninem, Marot przeszedł w służbę Małgorzaty z Nawarry. Wydawca jego dzieł Nicolas Lenglet-Dufresnoy podejrzewał go o próbę nawiązania z nią romansu. Domysły te nie są jednak w żaden sposób potwierdzone; wiadomo jedynie, że Małgorzata wysoko ceniła talent poetycki Marota.