Francis Hutcheson (ur. 8 sierpnia 1694 w Saintfield, w Irlandii, zm. 8 sierpnia 1746 w Glasgow) – szkocko-irlandzki filozof, przedstawiciel szkockiego oświecenia. Jego najważniejsze prace dotyczyły etyki. Uznaje się go za przedstawiciela moralnego sentymentalizmu i wczesnego utylitaryzmu.
Życiorys Hutcheson urodził się w Irlandii w rodzinie szkockiego prezbiteriańskiego pastora. Studiował na uniwersytecie w Glasgow (1710-1716), a w 1716 otrzymał prawo do odprawiania nabożeństw w obrządku prezbiteriańskim. Irlandzkie pochodzenie przekreśliło jego szanse na zawodowe nauczanie religii na terenie Szkocji, wrócił więc do Irlandii i założył prywatną uczelnię (Akademię), gdzie w latach 1719–1729 prowadził wykłady. W 1729 powrócił do Szkocji, obejmując na uniwersytecie w Glasgow katedrę filozofii moralnej. Na tej uczelni pracował aż do śmierci w 1746.
Filozofia Najważniejszy wkład Hutchesona dotyczył etyki. Jego dzieła obejmowały również filozofię polityczną, psychologię filozoficzną, logikę i estetykę. Jego pisma miały duży wpływ na innych filozofów szkockiego oświecenia, w szczególności Adama Smitha i Davida Hume'a. Miały też duże znaczenie dla rozwoju utylitaryzmu i angielskiej filozofii moralnej.