Sardou w swojej sztuce datuje ją dokładniej; La Tosca odbywa się po południu, wieczorem i wczesnym rankiem 17 i 18 czerwca 1800 roku.

Włochy od dawna były podzielone na kilka małych państw, a papież w Rzymie rządził Państwem Kościelnym w środkowych Włoszech. Po rewolucji francuskiej armia francuska pod dowództwem Napoleona najechała Włochy w 1796 roku, wchodząc do Rzymu bez większych walk 11 lutego 1798 roku i ustanawiając tam republikę. Papież Pius VI został wzięty do niewoli i zesłany na wygnanie 20 lutego 1798 roku (Pius VI umrze na wygnaniu w 1799 roku, a jego następca, Pius VII, wybrany w Wenecji 14 marca 1800 roku, wejdzie do Rzymu dopiero 3 lipca. Nie ma zatem ani papieża, ani rządu papieskiego w Rzymie w czasie przedstawionym w operze). Nową republiką rządziło siedmiu konsulów; w operze jest to urząd sprawowany niegdyś przez Angelottiego, którego postać może być wzorowana na rzeczywistym konsulu Liboriu Angeluccim. We wrześniu 1799 roku Francuzi, którzy bronili republiki, wycofali się z Rzymu. Gdy odeszli, wojska Królestwa Neapolu zajęły miasto.