Historia powstania dzieła Francuski dramatopisarz Victorien Sardou napisał ponad 70 sztuk. Na początku lat 80. XIX wieku autor wszedł w wieloletnią współpracę z aktorką Sarah Bernhardt, dla której napisał kilka sztuk m.in. Fédora (1882), La Tosca (1887) czy Gismonda (1894). Ich trzecie wspólne dzieło, La Tosca, szybko stało się sukcesem i było wystawiane ponad 3000 razy w samej Francji.
Puccini widział sztukę przynajmniej trzykrotnie, w Mediolanie, Turynie i we Florencji. 7 maja 1889 roku napisał list do swojego wydawcy Giulia Ricordiego, prosząc go o zgodę Sardou na przekształcenie tego utworu w operę: „W tej Tosce widzę operę, której potrzebuję, bez przesadnych proporcji, bez wymyślnego spektaklu, nie będzie to wymagało nadmiernej ilości muzyki. W międzyczasie kompozytor szukał innych potencjalnych tematów na operę, w tym dramat Peleas i Melisanda Maeterlincka. W 1891 roku Illica odradził Pucciniemu adaptację Toski, najprawdopodobniej dlatego, że jego zdaniem sztuki nie dało się z powodzeniem zaadaptować do formy muzycznej. W tym samym roku Ricordi podpisał umowę z Sardou, a Illica rozpoczął prace nad librettem. Po podpisaniu kontraktu Sardou nie był pewny swojej decyzji.