Piotr Faber SJ (ur. 13 kwietnia 1506 we wsi Villaret w Sabaudii, zm. 1 sierpnia 1546 w Rzymie) – sabaudzki ksiądz i teolog, pierwszy kapłan jezuita i jeden z pierwszych towarzyszy św. Ignacego Loyoli z którym założył Towarzystwo Jezusowe, Apostoł Niemiec, święty Kościoła katolickiego.
Życiorys Młodość Urodził się w chłopskiej rodzinie, we wsi Villaret w diecezji genewskiej (wówczas Księstwo Sabaudii-Piemontu, obecnie gmina Saint-Jean-de-Sixt w departamencie Górna Sabaudia). W dzieciństwie wypasał owce w Alpach francuskich i choć otrzymał tylko podstawową edukację, miał dobrą pamięć, potrafił usłyszane rano kazanie powtórzyć słowo w słowo swoim przyjaciołom po południu. Jego dwóch wujów było przeorami kartuzjańskimi. Najpierw służył u księdza w Thônes a później został wysłany do szkoły w pobliskiej wiosce La Roche-sur-Foron.