Podróż na Księżyc przebiegła bez najmniejszych problemów, w końcowej fazie lotu zmieniono trochę orbitę przyszłego lądownika, naprowadzając go ostatecznie na trajektorię wiodącą w południowe rejony widocznej półkuli. Mimo że tym razem wyznaczone lądowisko z pewnością było obarczone znacznie większym współczynnikiem ryzyka nieudanego lądowania, próbnik osiadł na powierzchni bez najmniejszych kłopotów. Tym samym kontrolerzy lotu potwierdzili wprawę, jaką osiągnęli podczas kilkukrotnych doświadczeń w tego rodzaju misjach. Udane lądowanie tej sondy było zresztą ostateczną próbą przed dużo bardziej skomplikowanymi misjami załogowymi.
Podczas pierwszego dnia księżycowego trwającego do dnia 23 stycznia 1968, Surveyor 7 wykonał 20 993 zdjęć (zdecydowaną większość w całej swej misji). Koniec pracy w pierwszym dniu księżycowym był szczególny. Dnia 26 stycznia, blisko 80 godzin po zachodzie Słońca w rejonie krateru Tycho, próbnik ciągle przekazywał informacje (pozwalały na to niezwykle wydajne baterie litowe nowego typu). W tym samym dniu kontrolerzy napotkali problem polegający na tym, że całkowicie nie rozwinęło się ramię z zainstalowanym na jego końcu miernikiem fal alfa. Kłopot rozwiązano w dość oryginalny sposób – operując czerpakiem i na bieżąco, poprzez system TV, kontrolując sytuację – wysunięto miernik.