W ciągu zaplanowanych badań jeszcze dwukrotnie wykorzystano czerpak do przesunięcia miernika wzdłuż fragmentu bezpośrednio sąsiadującej z próbnikiem powierzchni. W następnym dniu księżycowym sonda przesłała dodatkowe 45 zdjęć (od 12 do 21 lutego, kiedy to zakończyła działalność). Miejsce lądowania tego bezzałogowego statku umożliwiło po raz pierwszy w historii wykonanie zdjęć Ziemi z powierzchni Księżyca. Odpowiednia szerokość geograficzna miejsca lądowania pozwoliła na wykonanie najbardziej widowiskowych do tamtej pory zdjęć, ukazujących naszą planetę majaczącą nad księżycowymi wałami pobliskiego krateru. Dzięki nowemu typowi zainstalowanej kamery, wykonano także interesujące zdjęcia gwiazd. Surveyor 7 za pomocą spektrometrów przeprowadził również szczegółowe analizy chemiczne gruntu, a za pomocą ulepszonego (w stosunku do Surveyora 3) czerpaka, zbadał mechanikę gruntu księżycowego w terenie wyżynnym. Dzięki trzem lustrom zainstalowanym na próbniku, naukowcy po raz pierwszy mogli bezpośrednio obejrzeć podłoże, na którym stał próbnik. Siedem innych luster posłużyło do obejrzenia pyłu, który osiadł na strukturze lądownika, natomiast jeszcze inne lustro wykorzystano przy wykonywaniu stereoskopowych zdjęć obszaru, z którego próbki regolitu pobierał czerpak.