wskutek tego wymarło 5 gatunków ptaków. Najnowszym wymarłym ptakiem Lord Howe jest sowica wyspowa (podgatunek ciemnolicej, Ninox novaeseelandiae albaria), słyszana po raz ostatni w latach 50. XX wieku. Niektóre ptaki lądowe przeżyły nadejście szczurów – miedzianka szmaragdowa (Chalcophaps indica), łowczyk czczony (Todiramphus sanctus), wodnik białobrewy (Gallirallus philippensis), wodnik brunatny, szlarnik południowy (Zosterops lateralis tephropleurus) oraz dwa endemiczne dla wyspy podgatunki – kurawongi czarnej (Strepera graculina crissalis) i fletówki żółtobrzuchej (Pachycephala pectoralis contempta).

Ochrona Od 1982 Wyspy Lorda Howe figurują na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Wpis ten obejmuje wyspę Lord Howe i pobliskie wysepki oraz skały (łącznie jest ich 28), takie jak Piramida Balla, położona 23 km na południe od Lord Howe czy Admiralty Islands (1 km na północ od Lord Howe). 75% Lord Howe jest chronione przez Lord Howe Permanent Park Preserve o statusie podobnym do parku narodowego. Obejmuje obszary położone do 12 mil morskich od wyspy. Obszary leżące do 3 mil morskich od wyspy zajmują 460 km². Kluczowymi zagrożeniami dla przyrody Lord Howe jest rybołówstwo, turystyka, gatunki inwazyjne i zmiany klimatu.