W 1843-44 wybrał się do Paryża w związku z wystawieniem tam obrazu Machabeusze, za który otrzymał złoty medal.
Mimo popularności zdobytej jeszcze podczas studiów borykał się z problemami finansowymi. Zamieszkanie ok. 1870 w Warszawie nie przyniosło oczekiwanej poprawy warunków bytowych. Odmówił jednak namiestnikowi Fiodorowi Bergowi przyjęcia zamówienia na 50 kopii portretu cara.
Na jego dorobek malarski składają się głównie obrazy o tematyce religijnej (Kain i Abel – 1823, Mojżesz na górze Synaj – 1828, Machabeusze – 1842, Święta Rodzina – ok. 1870), w tym wiele ołtarzowych, liczne portrety (m.in. Mickiewicza, Słowackiego, Woronicza, Fredry, Brodzińskiego, Chłopickiego, Skrzyneckiego, Dembińskiego). Rzadziej tworzył akty i obrazy historyczne. Kopiował też obrazy mistrzów włoskich, m.in. Rafaela i Tycjana. Napisał „Pamiętnik” (opublikowany w 1916) oraz teksty publicystyczne i naukowe o malarstwie.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 75-2-22).
Ożenił się z pochodzącą z Rzymu Klementyną z domu Colonna-Zerboni (zm.