O ile jego pradziadek budował swoją siłę na sojuszu z hinduskimi wojownikami, zwłaszcza z Radźputany, o tyle Aurangzeb z nimi bezustannie walczył. Przy czym na największego rywala państwa Wielkich Mogołów wyrosło założone przez Śiwadźiego w 1674 państwo Marathów.
Schyłek Po śmierci Aurangzeba jego rozległe imperium szybko uległo dezintegracji. Wojnę domową wygrał jeden z jego synów znany jako Bahadur Szah I (1707-1712), ale musiał tłumić liczne bunty w różnych obszarach imperium. Bahadur Szah odwołał część z najbardziej restrykcyjnych zarządzeń religijnych ojca i usiłował zreformować administrację. Był ostatnim władcą, który potrafił jeszcze utrzymać jedność państwa, jednak zmarł zaledwie 5 lat po objęciu władzy, a wojna domowa, jaka wybuchła pomiędzy pretendentami do tronu spowodowała, że wiele prowincji się uniezależniło. Wkrótce Wielcy Mogołowie kontrolowali jedynie okolice Delhi, a dalsze prowincje tylko nominalnie uznawały zwierzchnictwo kolejnych cesarzy. W 1739 roku Indie najechał irański władca Nadir Szah, który pokonał znacznie liczniejszą armię mogolską w bitwie pod Karnalem, zdobył i złupił Delhi. Do wielkiej roli w Indiach w połowie XVIII wieku doszło imperium Marathów, które zagarnęło większość ziem dawnego cesarstwa mogolskiego i opanowało Delhi. Coraz większą rolę odgrywali Europejczycy, zwłaszcza Brytyjczycy.