Saksytoksyny Saksytoksyny (saksitoksyny), neosaksytoksyny i podobne do nich substancje są alkaloidami o działaniu neurotoksycznym. Blokując sodowe kanały jonowe, uniemożliwiają wydzielanie acetylocholiny. Pierwsza saksytoksyna (STX), która dała nazwę całej klasie toksyn, została wyizolowana z ciała małża Saxidomus gigantea. W 2008 roku znano ponad 40 naturalnych jej analogów, w tym gonyautoksyny (GTX). Ponieważ jest uważana za jedną z najsilniejszych naturalnych trucizn, była testowana pod kątem użycia jako bojowy środek trujący „TZ”. Mają działanie paralityczne, ostre zatrucie objawia się dreszczami, zaburzeniami równowagi, drętwieniem, a w skrajnych przypadkach uduszeniem. U ludzi zatrucie występuje głównie po zjedzeniu małży, w których tkankach saksytoksyny uległy bioakumulacji i jest określane jako PSP (). Saksytoksyny wywołujące PSP są wytwarzane nie tylko przez sinice, ale przede wszystkim bruzdnice.
Wytwarzane są przez liczne gatunki bruzdnic, natomiast wśród sinic przez przedstawicieli rodzajów Aphanizomenon, Dolichospermum (dawniej zaliczanych do Anabaena), Lyngbya oraz Raphidiopsis (dawniej zaliczanych do Cylindrospermopsis).